Η μεταδοτικότητα της ηρωικής τρέλας του Δον Κιχώτη εκδηλώνεται με την ανεξάντλητη ικανότητά του να εφευρίσκει περιπέτειες και εχθρούς. Αυτή την πλευρά του Δον Κιχώτη διαβάζουμε μέσα από τη ματιά του Νίκου Καζαντζάκη. Μια ρομαντική ερμηνεία του Δον Κιχώτη ως αγωνιστή ενός ανώτερου ιδανικού και ως αιώνιου εραστή της φαντασίας ενάντια στη σκληρή και πεζή πραγματικότητα. Η ξιφομαχία με φανταστικούς εχθρούς στην κάμαρά του υπό την επήρεια των ιπποτικών μυθιστορημάτων. Η επίσκεψη σε ένα χάνι, που το αντιλαμβάνεται σαν πύργο με πυργοδέσποινες. Η κωμική χειροτόνισή του σε ιππότη. Το επεισόδιο με τους ανεμόμυλους. Η απελευθέρωση κάποιων κατάδικων. Μια επίθεση σε βοσκούς που θεωρεί επικίνδυνους καβαλλάρηδες. Η επιστροφή του στο χωριό του και η σκηνή του θάνατου του, όπου ο καζαντζακικός Δον Κιχώτης δεν αποκηρύσσει τα ιπποτικά διαβάσματά του και προχωρά στον παράδεισο. Με τον Μάνο Καρατζογιάννη.