Ψυχαναλυτής, συγγραφέας, μεταφραστής. Γεννήθηκε στην Καβάλα, πέθανε στο Παρίσι, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, στις 27 Φεβρουαρίου 2000. Ήταν παντρεμένος με τη θεατρική συγγραφέα Λούλα Αναγνωστάκη. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στη Θεσσαλονίκη όπου σπούδασε Ιατρική. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική και στη νευρογλωσσολογία. Το 1962, μετά το τέλος των σπουδών του, επέστρεψε στην Ελλάδα και έζησε στην Αθήνα. Πρωτοπαρουσιάστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1960 με το αφήγημά του Ο Πεισίστρατος που δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη και κέρδισε το Λογοτεχνικό Βραβείο του Δήμου Θεσσαλονίκης. Εξέδωσε ακόμα τα πεζογραφήματα: Η εκδρομή (1964), Μυθιστόρημα (1966), Ο Γιατρός Ινεότης (1971), Ο γάμος (1974), Ο αδελφός (1975), Οι χτίστες (1979), Τα ταξίδια μου (1984), Ο εχθρός του ποιητή (1990). Ακόμα έχουν εκδοθεί τα δοκίμιά του: 6 μαθήματα για τον Λόγο (1984), Έβδομο μάθημα για τον Λόγο: Λόγος, ο Χρόνος και το Σύμβολο (1984), Η δύσθυμη Αναγέννηση: Όγδοο μάθημα για τον Λόγο (1987), Τα όνειρα της αϋπνίας (1994), Ένατο μάθημα για τον Λόγο (2001). Μετέφρασε την Ηλέκτρα του Σοφοκλή, τις Βάκχες, τη Μήδεια και τον Ορέστη του Ευριπίδη, τον Άμλετ και τον Μάκβεθ του Σαίξπηρ. Έγραψε, επίσης, λιμπρέτα όπερας. Το ανέκδοτο έργο του Φαίδρα, τραγωδία/όπερα σε δύο πράξεις και εννέα σκηνές, παραστάθηκε σκηνικά για πρώτη φορά στο ΑΝΑΛΟΓΙΟ 2010 σε διδασκαλία Σπύρου Βραχωρίτη και επιμέλεια παρουσίασης από τη Θεατρική Λέσχη Βόλου.