Ποιητής. Γεννήθηκε το 1863 και πέθανε το 1933, την ημέρα των γενεθλίων του (29 Απριλίου), στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Στην πόλη αυτή έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του. Γόνος οικογένειας μεγαλεμπόρων που ξέπεσε, στα νιάτα του επιθυμούσε να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία και «να μπει στα πολιτικά», «μα τα παραίτησεν», για να προσληφθεί τελικά, στα 29 του χρόνια, και να υπηρετήσει μια τριακονταετία μέχρι το 1922 ως έμμισθος υπάλληλος σε ένα γραφείο «εξαρτώμενον από το Yπουργείον των Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου». Άφησε πίσω του ένα ποιητικό αρχείο τακτοποιημένο με τη φροντίδα άριστου υπαλλήλου, έτοιμο να υποδεχθεί τους μελετητές του έργου του. Αν κάτι εντυπωσιάζει στη ζωή του ποιητή, είναι ότι αφοσιώθηκε απόλυτα στο έργο του. Την ίδια αφοσίωση σηματοδοτεί και η εκδοτική ιδιοτυπία του: μολονότι δημοσίευε τακτικά, ποτέ δεν εξέδωσε δικό του βιβλίο, παρά τύπωνε τα ποιήματά του σε μονόφυλλα. Στη συνέχεια, εκείνες τις αυτοσχέδιες «συλλογές» τις ενεχείριζε στους γνωστούς και φίλους ή τις έστελνε σε ενδιαφερόμενους που ζητούσαν να γνωρίσουν το έργο του. Τα 154 ποιήματα, το επίσημο ποιητικό σώμα του Καβάφη, τυπώθηκαν για πρώτη φορά το 1935. Το έργο του αποκαταστάθηκε φιλολογικά με τη γνωστή δίτομη έκδοση των εκδόσεων Ίκαρος το 1963. Στο ελλαδικό αναγνωστικό κοινό έγινε γνωστός με το ιστορικό άρθρο του Γρ. Ξενόπουλου στο περιοδικό Παναθήναια το 1903. Στο αγγλόφωνο κοινό τον ποιητή πρωτοσύστησε το 1919 ο Άγγλος μυθιστοριογράφος και φίλος του, E. M. Φόρστερ. Το έργο του Καβάφη έχει πλέον αναγνωριστεί παγκοσμίως. Το ΑΝΑΛΟΓΙΟ παρουσίασε performance ποιημάτων του Καβάφη στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σεράγιεβο στο πλαίσιο της διοργάνωσης «Ελλάδα Τιμώμενη Χώρα 2014».