Μεταβατικό στάδιο
Μουσική 9
ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Ο γιος μου είναι έντεκα χρονών.
Έξυπνο παιδί. Η Μαρία έχει μπει εδώ και πέντε χρόνια στην εταιρεία. Πάει πολύ καλά. Καλύτερα από μένα πάντως. (Κουρασμένα.) Ναι, μαζί
είμαστε ακόμα. Είναι πίσω μου πια όλα αυτά.
Ε… Ζούμε. Όπως όλοι.
ΔΕΞΙΑ (μαζί): Όπως όλοι.
ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Είμαι ήσυχος άνθρωπος. Ρωτήστε
όποιον θέλετε. Πάντα ήμουν. Ποτέ δεν έχω
σηκώσει χέρι σε κανέναν. Ποτέ!
ΔΕΞΙΑ (φωνή αστυνομικού): Υπάρχουν αυτόπτες μάρτυρες. Χειροδικήσατε εναντίον του κυρίου Γιανακάκη εντελώς απρόκλητα!
αντι – αύριο
Δύο έργα. Το διαλογικό μέρος και οι σκηνικές οδηγίες. Μια ματιά, κοινή, στο σήμερα του τίποτα, του απόλυτου far niente. Ένα Αγόρι κι ένα Κορίτσι στο τούνελ της ύπαρξης, πλαισιωμένα από πρόσωπα τυχαία ή του οικογενειακού περίγυρου, που δεν μπορεί να παράσχει λύση. Το αδιέξοδο μιας γενιάς που δεν έχει αρθρώσει ακόμη τον δικό της λόγο. Παγιδευμένες ψυχές σε σώματα χυμώδη. Εικόνες. Χιλιάδες εικόνες καθημερινής ποίησης. Τα παιχνίδια του μυαλού: η αυτονόητη έξοδος από την πραγματικότητα. Ο αντισκύλος φωτίζει. Επιτέλους, το πρώτο χαμόγελο σκάει…
Δ. Φ.
Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνογραφική – ενδυματολογική επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Μουσική Επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς
Βίντεο: Μύρνα Τσάπα
Μακιγιάζ: Άρης Χαραλαμπάκης
Ερμηνεύουν: Γιάννης Βογιατζής,
Διαμαντής Καραναστάσης, Νέστωρ Κοψιδάς
Τη συζήτηση συντονίζει ο Σάββας Κυριακίδης
