Ο Στέφαν είναι Σλοβάκος. Ο Στέφαν είναι Ρομά. Ο Στέφαν είναι Ευρωπαίος. Ο Στέφαν είναι 33 και ραπάρει μέσα στην προσωπική του ιστορία. Κλέβει, μαχαιρώνει, φυλακίζεται, ερωτεύεται, παίζει μουσική, μποξ και αποκαλύπτει τις αντιφάσεις και τις ανισότητες, αλλά και την έλλειψη ανεκτικότητας στο διαφορετικό μέσα σε μια Ευρώπη που επιμένει να επαίρεται για την αλληλεγγύη και τις πολιτικές τής κοινωνικής και οικονομικής συνοχής.

Όλοι εκεί στην εστία το πιάσανε αμέσως, το ’πιασα κι εγώ απ’ το διάδρομο, αφού ήρθα από αναμορφωτήριο, όλοι θα το ξέρανε

οπότε δε θα ’πρεπε να μου μιλάνε και τέτοια… Φαινόταν στα μάτια τους, σε ορισμένους, να πούμε, για την κυρία Εύα ή για τον

θυρωρό ή κάποιους που πετύχαινα στο διάδρομο. Είπα καλημέρα σ’ όλα τα παιδιά και μόνο μερικά μου ’πανε κι αυτά. Αλλά κανείς δε μου ’πε τίποτα και να με κοιτάζει στα μάτια γιατί είναι όλοι δειλοί, θέλω να πω οι Σλοβάκοι. Οι Σλοβάκοι είναι πολύ δειλοί.

Οι μεγαλύτεροι ίσως. Οι Τσέχοι είναι αλήτες και οι Σλοβάκοι δειλοί. Οι Τσιγγάνοι είναι Τσιγγάνοι, το ξέρω καλά, δεν είμαστε όμως αλήτες, ούτε δειλοί. Εγώ μετανιώνω, έκανα πολλά, έκανα πολλά άσχημα πράγματα στη ζωή μου για τα οποία ντρέπομαι και

προσεύχομαι για συγχώρεση. Μόνο η κυρία Ζντένκα, εκείνη που ’χε γεράσει πολύ, εκείνη που ’χει τώρα άσπρα μαλλιά, αυτή ήτανε πιο ευγενική μαζί μου. Και δεν ήμουνα καν στην ομάδα της. Δεν είχε όμως προκαταλήψεις. Οι προκαταλήψεις είναι το χειρότερο πράγμα που μπορούμε να ’χουμε, αγαπητέ κύριε πάτερ. Χειρότερο κι από τις ψείρες. Ξέρω τι λέω, ξέρω τι είναι και οι προκαταλήψεις και οι ψείρες. Οι προκαταλήψεις όμως είναι χειρότερες.

Μετάφραση: Γιώργος Παπαγιαννάκης
Σκηνοθεσία: Ελένη Γεωργοπούλου
Βίντεο: Δημήτρης Βέργαδος – Βάνα Στεργίου
Ερμηνεύουν: Κωνσταντής Μιζάρας, Αγγελική Τόμπρου,
Μιχάλης Κλαπάκης