Τοπίο Ζωής: η Γουρούνα και ο Αθώος, δύο Φιγούρες που αναλογίζονται τις εμπειρίες τους και τον κόσμο, ερευνούν και οραματίζονται με γνώμονα το Δίκαιο, τον βαθύ προαιώνιο κανόνα, που ρέει «σαν το νερό της πηγής…»

Ένα άκρως πρωτότυπο, όσο και αιχμηρό θεατρικό σχόλιο για το σύστημα εφαρμογής της Δικαιοσύνης, την έννοια του Δικαίου και την απόσταση που τα χωρίζει…

ΑΥΤΟΣ:.. Κάτι έχω να κάνω αύριο, μα τι;

ΑΥΤΗ: … Αύριο θα φτιάξω ένα πρόσωπο από πούδρα πάνω στο δικό μου

ΑΥΤΟΣ: Α, ναι ! θα κοιτάξω για μανικετόκουμπα στο Μοναστηράκι…

ΑΥΤΗ: (κρυφοκοιτά ΑΥΤΟΝ, ροή σκέψης συνεχόμενη). Τον κόβω για Τοξότη τα απογεύματα ο Εισαγγελέας διάβαζε κλεισμένος στη βιβλιοθήκη του… με τις ώρες… τι διαβάζεις στα βιβλία; τον ρώταγα… με κοίταζε πάνω από τα μισά γυαλιά του: διαβάζω το δίκαιο, μου ’λεγε….

Σκηνοθεσία: Nova Melancholia