Ένας παράξενος μύθος από την ελληνική μυθολογία. Η συνάντηση και ο έρωτας ανάμεσα στο Βασιλιά της Θράκης, Τηρέα και τις δυο κόρες του Αθηναίου Βασιλιά συμμάχου του, Πανδίονα. Η μία, η Πρόκνη, θα γίνει επίσημα γυναίκα του, ενώ η άλλη, η Φιλομήλα, θα τον διεκδικήσει ως ερωμένη του. Τραγική η κατάληξη και για τους τρεις, με ανίερες εξελίξεις και τρομερές πράξεις βίας. Βίας που καθορίζει ο τυφλός έρωτας και η ερωτική προδοσία. Διαβάζοντας και ξαναγράφοντας τον μύθο μέσα από μια σύγχρονη αντιμετώπιση, κεντράρεται η ανατομία της σχέσης του γάμου, τόσο για τη γυναίκα όσο και για τον άνδρα. Ανιχνεύεται, αναγνωρίζεται και βιώνεται η ματαίωση των προσδοκιών όταν δύο άνθρωποι παντρεύονται για να λειτουργήσουν δημιουργημένα συμφέροντα. Αναλύεται το άγχος και η αγωνία της παράλληλης και αδιέξοδης σχέσης μέσα στον γάμο. Και βέβαια οι ήρωες του έργου, μέσα από τα πάθη τους και τα αναπότρεπτα λάθη τους, οδηγούνται στη μοναδική λύτρωση που εμπεριέχεται στο δίπολο: Έρωτας-Θάνατος.

(Ξέσπασμα της Βασίλισσας Πρόκνης)

ΠΡΟΚΝΗ:  Τα ήξερα όλα… Όσα θα συναντούσα… Όσα ήρθαν… Τα περίμενα. «Μάντης κακών. Πάντα καταστροφές προβλέπεις», έλεγε ο άντρας μου. «Πάντα φοβάμαι να σου πω πως όλα πάνε καλά. Πως ίσως όλα να πάνε καλά. Κάθε φορά που θα ερχόταν κάτι που θα μπορούσε να με κάνει ευτυχισμένο»… Γιατί να είσαι ευτυχισμένος; Εγώ είμαι ευτυχισμένη; Δεν είμαι!… Κι όσα δεν είμαι δεν θα τα επιτρέπω σε κανένα!… Ο Τηρέας χάρηκε όταν του γέννησα αγόρι. Του έδωσα διάδοχο. Δικό μου είναι το παιδί κι όχι δικό του. Μεγάλωνε και του έμοιαζε. Δικό μου είναι. Είναι ο φαλλός που δεν μου έδωσε η φύση. Είναι ο φαλλός που θα οδηγήσω εγώ το δρόμο του… Πόσο τον ήξερα τον άντρα μου; Τι ήξερα γι’ αυτόν;… Από τη μάνα του οδηγήθηκε στη Θράκη και εκεί τον δέχτηκαν για βασιλιά τους. Συμμάχησε με τον πατέρα μου και σκότωσε τον άντρα που αγαπούσα. Με πήρε, δώρο – λάφυρο, χωρίς να τον θέλω και χωρίς να με θέλει… Ούτε έρωτας, ούτε γάμος. Καμιά ιερότητα δεσμού ανάμεσά μας. Φρόντιζα να τον ευνουχίζω. Δεν χρειάζεται μαχαίρι. Υπάρχουν τρόποι… Δεν είσαι εκεί… Δίπλα του έχει άδειο νυχτικό. Σώμα νεκρό. Σώμα που απέχει. Βρίσκει η γυναίκα τρόπους.

Συγγραφέας: Παναγιώτης Μέντης
Σκηνοθεσία: Κωστής Καπελώνης
Ερμηνεύουν: Μαρίκα Κονταρίνη, Γιώργος Σταυριανός, Γιάννα Μαλακατέ, Δήμητρα Γαλέου