«Είμαστε το συκώτι του Προμηθέα. Τις μέρες του πολιτισμού μάς τρώει ο γύπας. Τις νύχτες του ξαναγεννιόμαστε…»

Τι γίνεται όταν σκάει ένας υδάτινος πίδακας και ισοπεδώνει ολόκληρο τον μύλο που χρόνια τώρα έχει στερέψει από νερό; Πώς στέκεται ο άνθρωπος απέναντι σε μια έκρηξη και στην ορμή του ρέματος; Τα πάντα ρέουν αενάως. Ρέουμε αδιάκοπα κι εμείς. Συμπλέουμε με τον ρου της ιστορίας ή αλλάζουμε τη ροή του. Κάποιοι ακολουθούν τα ρεύματα του ποταμού, άλλοι φτάνοντας στη θάλασσα, άλλοι στρίβοντας σε παραποτάμους, άλλοι καταλήγοντας φερτά υλικά. Κάποιοι άλλοι σχίζουν το ρεύμα και φτάνουν ψηλά στην κορφή, σκάβοντας νέες πηγές. Σε αυτή τη διπλή κατεύθυνση βρίσκεται όλη η διαπάλη που μας οδηγεί στις πιο μετωπικές συγκρούσεις, αλλά, ταυτόχρονα, και στις μεγαλύτερες και πιο θαυμαστές δημιουργίες, στις πιο υψηλές και δυσεύρετες πηγές. Αυτός είναι ο μύλος της ανθρώπινης δημιουργίας. Και κάθε μύλος υπάρχει μέχρι την επόμενη έκρηξη.

Συγγραφέας: Δημήτρη Παππά
Σκηνοθεσία: Μαριάννα Λαμπίρη
Σκηνογραφική επιμέλεια: Στέλιος Κρανιώτης
Μουσική επιμέλεια: Σοφία Κουμπλή
Επιμέλεια φωτισμού: Θωμάς Οικονομάκος
Ερμηνεύουν: Σπύρος Βουκελάτος, Μιλτιάδης Ζέρβας, Παναγιώτης Καρούκης