Αφιέρωμα στον Δημήτρη Κεχαΐδη

Το έργο εξελίσσεται σ’ ένα Μοναστήρι στην Αρκαδία, ψηλά στο Μαίναλο. Βλέπουμε ένα δωμάτιο του ξενώνα και έναν εξώστη με απέραντη θέα.

Ο Πατέρας έχει φέρει εδώ τα παιδιά του, τον Άρη και την Κατερίνα, για να εμπνευστούν από τη φύση και να γράψουν από μία νουβέλα για έναν διαγωνισμό λογοτεχνίας. Τους έχει εξοπλίσει με πολύ δυνατά κιάλια, ώστε να βλέπουν όλα τα χωριά της Αρκαδίας, μέχρι και το Παράλιο Άστρος. Πιστεύει ότι έτσι έχουν όλες τις προϋποθέσεις για να γράψουν αριστουργήματα. Όπως λέει και ο Πρασουλίδης, ο μεγάλος ποιητής της Μαγνησίας: «Άμα έχουνε ταλέντο, πήγαινέ τα σ’ ένα ψηλό βουνό. Δεν χρειάζεται τίποτ’ άλλο! Στα ψηλά βουνά φυσάει το αγέρι της τέχνης».

Ο Πατέρας προσπαθεί να τα καθοδηγήσει: να ξυπνούν νωρίς, να βλέπουν την ανατολή του ήλιου και να καλλιεργούν την ευαισθησία τους απέναντι στη φύση.

Ο Άρης, όμως, δεν ενθουσιάζεται. Προτιμά να κοιμάται, σκέφτεται το φαγητό και θέλει να επιστρέψει στην Τρίπολη. Του λείπουν η τηλεόραση, το στερεοφωνικό του και ακόμη και ο θόρυβος της πόλης. Η απόλυτη ησυχία του βουνού τον δυσκολεύει, καθώς δεν μπορεί ούτε να κοιμηθεί.

Αντίθετα, η Κατερίνα αγαπά τη φύση και την ησυχία. Την εντυπωσιάζουν ιδιαίτερα τα μεγάλα, άδεια ξενοδοχεία που βλέπει με τα κιάλια της και αποφασίζει πως θέλει να γράψει για τη μοναξιά τους.

Σε μια σκηνή, ο Πατέρας και ο Άρης πίνουν σφηνάκια στη βεράντα. Ο Πατέρας προτείνει στον γιο του να γράψει για τα τρένα ή για τις πλατείες της Τρίπολης. Παράλληλα, του εξομολογείται ότι γνώρισε μια γυναίκα στο Άστρος και δεν μπορεί να τη βγάλει από το μυαλό του.

Τη στιγμή εκείνη εμφανίζεται ένα Καλογεράκι της Μονής και ανακοινώνει ότι τηλεφώνησε ο ποιητής Πρασουλίδης από τον Βόλο. Έρχεται στο μοναστήρι ινκόγνιτο για μια πολύ σοβαρή υπόθεση.

Ο Πρασουλίδης αποκαλύπτει ότι η γυναίκα του τον εγκατέλειψε για τον διάσημο Αθηναίο συγγραφέα Σκοτεινιώτη, γνωστό τόσο για το συγγραφικό του έργο όσο και για τη φήμη του ως ακαταμάχητου εραστή.

Η γνωριμία τους έγινε στον Βόλο, μετά από μια διάλεξη του Σκοτεινιώτη για τον Καρυωτάκη. Μέσα σε λίγα λεπτά, ο συγγραφέας κατάφερε να πείσει τη γυναίκα του Πρασουλίδη να φύγουν μαζί. Από τότε ο Πρασουλίδης γυρίζει όλη την Ελλάδα αναζητώντας τους. Τώρα πληροφορήθηκε ότι ο Σκοτεινιώτης βρίσκεται στην Αρκαδία.

Ο Πρασουλίδης ζητά από τον παλιό του φίλο, τον Πατέρα, να τον βοηθήσει να τους εντοπίσει. Ο Πατέρας συμπονά τον φίλο του, καθώς και ο ίδιος είχε χάσει τη γυναίκα του, η οποία έφυγε με έναν αξιωματικό του ΝΑΤΟ στον Καναδά.

Λίγο αργότερα, η Κατερίνα εντοπίζει με τα κιάλια της τον Σκοτεινιώτη και τη γυναίκα του Πρασουλίδη στην παραλία του Άστρους.

Ο Πρασουλίδης αποφασίζει να κατέβει αμέσως στο Άστρος για να σκοτώσει τον αντίζηλό του. Ο Πατέρας, όμως, τον συγκρατεί και του προτείνει μια διαφορετική εκδίκηση: όχι να τον σκοτώσουν, αλλά να τον αχρηστέψουν ως συγγραφέα και εραστή.

Υποστηρίζει πως γνωρίζει τον γιατρό που πρόκειται να χειρουργήσει τον Σκοτεινιώτη και σχεδιάζει να τον πείσει να του δημιουργήσει την αγωνία ότι είναι σοβαρά άρρωστος. Έτσι θα φοβάται να ταξιδεύει, θα μείνει καθηλωμένος στην Αθήνα και δεν θα μπορεί να γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους και εμπειρίες για τα βιβλία του.

Παρά το σχέδιο, εκφράζονται αμφιβολίες, γιατί ο Σκοτεινιώτης είναι σπουδαίος συγγραφέας και ίσως καταφέρει να δημιουργήσει σημαντικό έργο ακόμη και περιορισμένος στην Αθήνα.

Η Κατερίνα, παρακολουθώντας όλη αυτή την ιστορία αλλά και την ερωτική ζωή του Σκοτεινιώτη μέσα από τα κιάλια της, αποφασίζει να γράψει μια ερωτική νουβέλα. Ακόμη και ο Ηγούμενος Βαρνάβας συμφωνεί, αρκεί να εξυμνούνται οι ομορφιές της Αρκαδίας.

Η υπόθεση περιπλέκεται όταν γεννιέται η υποψία ότι η γυναίκα που γνώρισε και ερωτεύτηκε ο Πατέρας στο Άστρος είναι στην πραγματικότητα η γυναίκα του Πρασουλίδη.

Από εδώ και πέρα η εξέλιξη του έργου βασίζεται στο ερώτημα: τι θα συμβεί αν αυτή η αλήθεια αποκαλυφθεί;