Ηθοποιός, σκηνοθέτης. Σπούδασε αγγλική φιλολογία, τελείωσε τη Δραματική Σχολή Κ. Μιχαηλίδη στην Αθήνα και παρακολούθησε για δύο χρόνια το Reinhardt Seminar στη Βιέννη. Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973 στον Κυριακάτικο περίπατο, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Ακολούθησαν συνεργασίες με το «Αμφιθέατρο» του Σπύρου Ευαγγελάτου, και αργότερα με την «Ελεύθερη Σκηνή», καθώς και με την Έλλη Λαμπέτη, στη Σάρα (Children of a lesser god). Τα χρόνια αυτά, έπαιξε πολλούς ρόλους του κλασικού κυρίως ρεπερτορίου, μεταξύ άλλων: τον Άλφρεντ στις Ιστορίες στο Δάσος της Βιέννης, την ομώνυμη ηρωίδα στη Λυσιστράτη, τον Ευριπίδη στους Βατράχους του Αριστοφάνη, τον Ταρτούφο του Μολιέρου κ.ά. Το 1981 ίδρυσε την Εταιρία Θεάτρου Η ΣΚΗΝΗ με τη συνεργασία ακόμη έξι ηθοποιών, τους: Δημήτρη Καταλειφό, Άννα Κοκκίνου, Τάσο Μπαντή, Ράνια Οικονομίδου, Βασίλη Παπαβασιλείου, Σμαράγδα Σμυρναίου. Από το 1982 ως το 1987 σκηνοθέτησε και έπαιξε στα έργα: Η σπασμένη στάμνα του Χάινριχ φον Κλάιστ σε συν-σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου, Οι Αγροίκοι του Κάρλο Γκολντόνι, Συμφορά από το πολύ μυαλό του Αλεξάντρ Γκριμπογιέντοφ, Σε φιλώ στη μούρη… του Γιώργου Διαλεγμένου, για το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Σκηνοθεσίας «Κάρολος Κουν» για την περίοδο 1986-1987. Το 1988 ίδρυσε τη «νέα ΣΚΗΝΗ», όπου παρουσίασε έργα που καλύπτουν το τρίπτυχο: κλασικό έργο, σύγχρονο έργο αιχμής και νεοελληνικό έργο. Το 1989, ίδρυσε το Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος. Σηματοδοτείται, έτσι, η ενασχόλησή του με το αρχαίο ελληνικό δράμα, αρχής γενομένης με την Αντιγόνη του Σοφοκλή στο θέατρο της Οδού Κυκλάδων, και στη συνέχεια την αναγεννησιακή, κρητική κωμωδία Κατσούρμπος του Γεώργιου Χορτάτζη, τον Θείο Βάνια του Τσέχωφ και το Ρίττερ, Ντένε, Φος του Τόμας Μπέρνχαρντ. Το 1995, ανέβασε τη σατιρική κωμωδία των Δημήτρη Κεχαΐδη – Ελένης Χαβιαρά Με δύναμη από την Κηφισιά. Ακολούθησε Ο Μισάνθρωπος του Μολιέρου, όπου έπαιξε τον Αλσέστ. Το 1996 έπαιξε στην Ελένη του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά (Θέατρο του Νότου), στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Το 1998, δεύτερο έργο του Γιώργου Διαλεγμένου Η νύχτα της κουκουβάγιας, παράσταση για την οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Σκηνοθεσίας «Φώτος Πολίτης» και το Βραβείο Σκηνοθεσίας «Κάρολος Κουν». Το 1999 σκηνοθέτησε τους Πέρσες του Αισχύλου για το Εθνικό Θέατρο, στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Το 2000 σκηνοθέτησε και έπαιξε στο έργο του Χάρολντ Πίντερ Τέφρα και σκιά. Το 2001 ανέβασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα Σάρα Κέιν, το έργο της Καθαροί, πια (Cleansed). Το 2003, ανέβασε το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη Σ΄εσάς που με ακούτε και το έργο της Σάρα Κέιν Crave (Λαχταρώ). Το 2004, ένας δεύτερος Μολιέρος, Το Σχολείο των γυναικών. Το 2005 σκηνοθέτησε το έργο του Γιώργου Διαλεγμένου Bella Venezia. Και για το έργο αυτό τιμήθηκε με το Βραβείο Σκηνοθεσίας «Κάρολος Κουν». Το 2006 παρουσίασε την νέα εκδοχή της Αντιγόνης του Σοφοκλή στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Το 2007 ανέβασε και έπαιξε στην Ήμερη του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Το 2009, σκηνοθέτησε και έπαιξε στο Το ύστατο σήμερα, έργο του Χάουαρντ Μπάρκερ. Το 2010 σκηνοθέτησε τον Τόκο του Δημήτρη Δημητριάδη για το Φεστιβάλ Αθηνών. Το 2011 σκηνοθέτησε και έπαιξε στο έργο του Χάρολντ Πίντερ Θερμοκήπιο. Έχει παίξει σε πολλές ταινίες Ελλήνων σκηνοθετών. Στο ΑΝΑΛΟΓΙΟ πήρε μέρος το 2007 στο Αφιέρωμα στον Δημήτρη Κεχαΐδη, στην παρουσίαση του ημιτελούς έργου του συγγραφέα σαγαπωσυνεχεια.