Οι τοίχοι του σπιτιού ανοίγουν σαν φλούδα

εσπεριδοειδούς.

Αγόρι και Κορίτσι βγαίνουν από το σπίτι.

Περπατάνε σ’ ένα μικρό χωμάτινο μονοπάτι.

Το Κορίτσι μπροστά, χαρούμενο,

κάνει νόημα με τα χέρια στο Αγόρι να έρθει κοντά. Φτάνουν μαζί στην άκρη του υψώματος.

Από κάτω, η χειμωνιάτικη θάλασσα–

μέχρι εκεί που δεν βλέπει άλλο το μάτι.

Από τη θάλασσα βγαίνει ένας φωτεινός αντισκύλος και πετάει (επιπλέει) στον υγρό αέρα

πάνω από τα κεφάλια του Αγοριού και του Κοριτσιού. Αγόρι Κορίτσι κοιτάζουν μαγεμένα.

Ξεκολλούν από το χώμα

και τον ακολουθούν.

Καθώς πλησιάζουν, αφομοιώνονται μέσα του.

Μεγαλώνει γρήγορα το σώμα, παχαίνει,

ανεβαίνει ψηλά και χάνεται.

Φως εκτυφλωτικό, ενώ ένα υπερφυσικό κρύο

δυναμώνει από κάτι αόρατο και παγώνει την αίθουσα.

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Αμπαζής
Ερμηνεύουν: Τζωρτζίνα Δαλιάνη, Κώστας Κορωναίος,
Φανή Παναγιωτίδου, Δανάη Σαριδάκη, Πέτρος Σπυρόπουλος,
Αντώνης Φραγκάκης