«Μπορώ μήπως να το επαναδιαπραγματευτώ;» «Μόνο αν ξαναπάς ΕΚΕΙ, ξαναμιλήσεις με τα τρία είδωλα…» «Πρέπει να ξαναπεθάνω πρώτα δηλαδή;» «Μόνον έτσι κατακτάς τη Γνώση;», μου απάντησε κατ’ εξαίρεσιν.
Η νεκροφάνεια ενός ανθρώπου που μεταφέρεται με ασθενοφόρο στα επείγοντα μεγάλου εφημερεύοντος αθηναϊκού νοσοκομείου γίνεται η αφετηρία κι η αφορμή να περιηγηθούμε με χιουμοριστικό τρόπο στις προθανάτιες διεργασίες του ανθρώπινου εγκεφάλου, που αντιμετωπίζει – ο συγκεκριμένος – μάλλον ποιητικά αυτή την αναπότρεπτη για τον άνθρωπο φοβία τού βίαιου και «πρόωρου» θανάτου (πάντα φαντάζει και χαρακτηρίζεται «πρόωρος»). Ο «νεκρός» συνομιλεί με τον άγγελό του και «παζαρεύει» την επάνοδό του στη Γη και στη ζωή, με άλλους όρους, περισσότερο υποψιασμένος όμως για τα καθήκοντα, τις υποχρεώσεις και την ευθύνη του απέναντι στους συνανθρώπους μας. Μια διαδικασία αυτογνωσίας που βοηθάει τον συνδημιουργικό αναγνώστη/θεατή να δει με διαφορετικό περισσότερο τρόπο το χάος γύρω μας και μέσα μας.

Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Μπούρας
Σκηνοθεσία: Σοφία Δερμιτζάκη
Μουσική επιμέλεια: Σοφία Δερμιτζάκη- Στέλλα Κουφάκη