Είναι μια ιστορία που εξελίσσεται σε τρεις χρόνους. Είναι η ιστορία της χώρας μου. Η Ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρελθόν, παρόν και μέλλον συνυπάρχουν με χιούμορ – για να μπορούμε να αντέξουμε και τα κακώς κείμενα. Οι αναφορές στο παρελθόν είναι πάντα πολύτιμες. Ξεχνάμε. Αγαπάμε να ξεχνάμε. Και γι’ αυτό τα λάθη μας επαναλαμβάνονται. Δεν είναι η ιστορία που δεν αλλάζει. Αλλά εμείς που δεν μαθαίνουμε.

Β. K.

Ο ΚΟΣΜΟΝΑΥΤΗΣ: Εδώ ISS Europe, λαμβάνω.

Ο ΧΕΙΡΙΣΤΗΣ: Λυπάμαι πραγματικά που δεν μπορώ να κάνω τίποτα για σας. Όλοι εδώ, μπροστά από τις οθόνες

τους, όλος ο κόσμος κλαίει. Και οι γυναίκες και οι άντρες. Συγχωρέστε μας, κυβερνήτα. Δεν υπάρχει τρόπος να

σας βοηθήσουμε.

Ο ΚΟΣΜΟΝΑΥΤΗΣ: Δε φταίτε εσείς… Κάνετε αυτό που μπορείτε… Ακούω τους Γερμανούς που δουλεύουν στην υπομονάδα της διαδικτύωσης… είκοσι λεπτά… το ISS Europe φτιάχτηκε στ’ αλήθεια για ποιους; Τους μικρούς ή

τους μεγάλους; Είχα πάντα την απορία. Ήμασταν τόσο ευτυχισμένοι, ειλικρινά, όταν μας προσκαλέσατε να τους ακολουθήσουμε. Αν δεν το ’θελαν πραγματικά δε θα το έκαναν, έτσι δεν είναι; Εδώ είμαστε υποχρεωμένοι να εκτελούμε κάτι σημαντικό, κάτι που να μας ξεπερνά! Ίσως στην πορεία γίνουν λάθη. Εγώ, ας πούμε, μήπως είμαι ένα λάθος σ’ αυτή την πορεία; Ένας κοσμοναύτης περισσότερος, ένας λιγότερος… Ελπίζω όλο αυτό να άξιζε τον κόπο. Κύριε υπουργέ;

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Υπάρχει μια πλατεία στην Μπρατισλάβα που θα φέρει το όνομά σας. Μίλησα γι’ αυτό στον δήμαρχο!

Ο ΚΟΣΜΟΝΑΥΤΗΣ: Μήπως μπορείτε να μου τραγουδήσετε το κουπλέ του Κυρίου Τρικέ από τον Ονιέγκιν; Άρεσε πολύ στον πατέρα μου.

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ονιέγκιν; Μεγαλοδύναμε… Θα προσπαθήσω… (Τραγουδά το γαλλικό air τού Τρικέ.)

Ο ΚΟΣΜΟΝΑΥΤΗΣ (αναπνέει με δυσκολία): Αν μπορούσατε να δείτε αυτή την ομορφιά τριγύρω… πόσα αστέρια…

(λαχανιάζει)… Κάθε αστέρι γυρίζει γύρω από τον άξονά του… και όλο το δακτυλίδι γυρίζει, έτσι που τ’ αστέρια

μοιάζουν ακίνητα… Περνώ από μέσα… κατευθύνομαι στο μάτι του γαλαξία …. (Πεθαίνει.)

(Η θύρα συμπίεσης αέρα του διαστημικού σταθμού ανοίγει για να εισέλθει ο Γκαγκάριν, ντυμένος με ένα παλιό σκάφανδρο με το κόκκινο αστέρι. Ο Κοσμοναύτης σηκώνεται και χαιρετά στρατιωτικά.)

Ο ΚΟΣΜΟΝΑΥΤΗΣ: Κυβερνήτα Γκαγκάριν; Τιμή μου!

(Ο Γκαγκάριν παίρνει το χέρι του Κοσμοναύτη και διασχίζουν μαζί το δακτυλίδι από αστέρια που τρίζει προτού σβήσει. Ο υπουργός εξακολουθεί να τραγουδάει την άρια από την όπερα Ευγένιος Ονιέγκιν.)

Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια: Μενέλαος Καραντζάς
Ερμηνεύουν: Γιώργος Γιαννακάκος, Μενέλαος Κυπαρίσσης,
Νίκος Λεκάκης, Μαρία Πετεβή