Απεχθάνομαι το γκρι. Μοιάζει λες και είναι κανείς ανίκανος να αποφασίσει αν προτιμά άσπρο ή μαύρο. Η αγάπη είναι γκρι.

Η Τζέην έχει ξεχάσει ή υποκρίνεται πως δε θυμάται ποια είναι. Η μέρα των γενεθλίων της είναι για εκείνη ασήμαντη για κάποιους άλλους, όμως, όχι και τόσο. Ο θάνατος άλλων και όχι ο δικός της, της υπενθυμίζει πως ίσως είναι νεκρή. Της αρέσει να σκηνοθετεί όσα οι νεκροί είδαν πριν το θάνατο, να κοιτά από το παράθυρο του γραφείου της και συχνά να πετά ανθρώπους ή αντικείμενα έξω από αυτό. Απεχθάνεται το γκρι. Πιστεύει πως φαίνεται σαν κάποιος να είναι ανίκανος να αποφασίσει αν προτιμά άσπρο ή μαύρο. Θεωρεί ότι η αγάπη είναι γκρι. Απεχθάνεται την αγάπη.

Το έργο γεννήθηκε στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δημιουργικής Γραφής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με επιστημονικό υπεύθυνο τον καθηγητή Πλάτωνα Μαυρομούστακο και συνεργάτες τους Άκη Δήμου και Ανδρέα Φλουράκη.

Σκηνοθετική – Μουσική επιμέλεια: Μενέλαος Καραντζάς
Ερμηνεύουν: Σταύρος Γιαννουλάδης, Σελήνα Διαμαντοπούλου,
Ιωάννης Κοτίδης, Λήδα Κουτσοδασκάλου, Μενέλαος Κυπαρίσσης,
Λένα Μαρσέλα, Δώρα Παρδάλη, Πάνος Τοψίδης,
Χρήστος Χριστόπουλος