Το έργο βασίζεται στο βιβλίο «ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ» της Τασούλας Τσιλιμένη (Καστανιώτης, 2017), που κυκλοφορεί μεταφρασμένο και στα γαλλικά.

Περίληψη

Οι μορφές του έργου αναδύονται από τα άναρχα μονοπάτια της μνήμης. Θυμούνται την παιδική ηλικία, την απώλεια, το τραύμα. Η Ελλάδα του χθες και οι γυναίκες της υπαίθρου. Γυναίκες μάνες, γυναίκες της καρτερίας στις πλαγιές του Ολύμπου και στις συνοικίες επαρχιακών πόλεων της δεκαετίας του ’60. Οι μάνες, πριν γίνουν μάνες, είναι κορίτσια. Εκείνα που παίζουν για να μεγαλώσουν. Μέσα από το αθώο παιχνίδι τους θα συγκρουστούν με τον παράδοξο κόσμο των ενηλίκων. Αφηγήσεις νοσταλγικές και καταγγελτικές μαζί για όσα έζησαν, για όσα δεν πρόλαβαν να ζήσουν. Μια δραματοποιημένη αφήγηση με οδηγό τις συναισθηματικές διαμορφώσεις των εικόνων της υπαίθρου και τις ελεύθερες προβολές αναμνήσεων. Ένα έργο για την εξόδιο ακολουθία της μνήμης.


Απόσπασμα

Κ. Μάνα, κοίτα στη στροφή, κοίτα… λίγα φώτα απ’ τον κάμπο. Συκούριο, Ευαγγελισμός, κοίτα…
Μ. Τώρα μάλιστα… Νάτη έρχεται η αντάρα. Αυτή μας μάρανε…
Κ. Τι θα κάνουμε τώρα;
Μ. Μη φοβάσαι. Προχώρει. Πιο κάτω θα αραιώσει.
Κ. Δεν αραιώνει, μάνα. Πυκνώνει. Χάνεται ο τόπος!
Μ. Περπάτα λέω. Μη σκιάζεσαι.
Κ. Θα πάμε χαμένες, μάνα. Κι εμείς και το παιδί. Θα πέσουμε σε κάνα γκρεμό.
Μ. Τ’ ακούς, νύφη; Τ’ ακούς; Είναι τα σκυλιά του Ντάπου! Τ’ ακούς; (Γαύγισμα μακρινό.)

Συντελεστές

Κείμενο: Τασούλα Τσιλιμένη
Δραματουργία / Σκηνοθεσία: Φίλια Δενδρινού
Παίζουν: Μαρία Δαμασιώτη, Φίλια Δενδρινού
Βίντεο / Ηχητική επεξεργασία: Βαγγέλης Κατσιγιάννης
Μουσική επιμέλεια: Φίλια Δενδρινού