Όταν ο Αρχιστράτηγος φόρεσε γυάλινα πόδια
Το έργο αποτελεί μια αναπαράσταση, σε αόριστο χρόνο, από πέντε ιστορικά αποβράσματα, που παριστάνουν τους ηθοποιούς, τριών καίριων συμβάντων της ανόδου και της πτώσης της Μεγάλης Ιδέας (Επέλαση στη Μικρασία, Καταστροφή, Εκτέλεση των Έξι), που διακατείχε σαν ανάταση και κατάρα τον τόπο, και των παράλληλων απωλειών που είχαν ως συνέπεια τα τραγικά συμβάντα τα τελευταία εκατό χρόνια.
ΚΟΡΑΛΙΑ: Αρχές του Αυγούστου ήταν… Εκατό χρόνια και βάλε πέρασαν κι ακόμα ζω… έχω χάσει την αίσθηση του χώρου και του χρόνου… Υπάρχω, για να θυμάμαι και να κλαίω… Ήμουνα καμιά τριανταριά χρονών, τότε, και δεν ξέρω πόσο είμαι τώρα… Ακόμα κλαίω το χαμένο όνειρο… τη χαμένη Ελλάδα… των πέντε θαλασσών και των δύο ηπείρων… Γιωργάκη, μ’ ακούς;
Κείμενο: Γιάννης Σολδάτος
Σκηνοθεσία: Κωστής Καπελώνης, Γιάννης Σολδάτος
Ζωντανή μουσική: Μικές Σακελλίου
Ερμηνεία: Κωστής Καπελώνης, Έφη Βενιανάκη, Βασίλης Μπατσακούτσας, Νικολίνα Καραθύμιου, Ευαγγελία Μπατόγλου
