ώσπου ο Αγαμέμνων
οδηγεί
μόνος
γυμνός
ο μισητός Αγαμέμνων
τα λευκόχρυσα άλογα της Αρχιχόρου Άρτεμης
από το Πετρωμένο Δάσος της πολυφλοίσβου Ιμερτής
της Ίσσας
Τον Βάαλ Ζεβούβ και τη Δημώ
Μπροστά στου
Πεθαμένου τον Ίσκιο
Αχιλλέα
Που ακόμα εσυλλάβιζε τις λέξεις τις Ελληνικές τού
ειδώλου του συντρόφου
θάπτέ με ὅττι τάχιστα πύλας Ἀΐδαο περήσω
κι ύστερα ύστατες λέξεις
δικές του
χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε
αμίλητα στέκονται μπροστά στον Αχιλλέα και στον
Πάτροκλο
τώρα
τα άλογα της Μυτιλήνης
και πριν οδηγηθούν μπροστά στην ελληνική πυρά
δώδεκα Τρώες
υπό τους ήχους τους πένθιμους του Jean Sibelius
Ο Βάαλ Ζεβούβ υψώνει τα δυο πελώρια χρυσελεφάντινα
πόδια
και αγκαλιάζει τη Δημώ και μένουν έτσι θεόρατοι κι
όμορφοι
Θεέ μου πόσο όμορφοι
Βουβοί
Σ’ έναν χορό valse triste
Παρασυρμένοι
Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ
Πριν απ’ τις κόγχες των τριόφθαλμων ματιών κυλήσουν έξι
πελώριες μαύρες σταγόνες δάκρυ
Πριν απ’ τις γενετήσιες πηγές εκτιναχθεί το ύστατο σπέρμα
Πριν τα πανσέληνα στόματα ξεράσουν το ύστατο αίμα μαζί
με αλάτι
Αττικό θαλασσινό
Που θα πιτσιλίσει το
Ελληνικό σώμα ενός Αγαμέμνονα
Που τεντώνει το τόξο
Καθώς μεθυσμένος ο έμπειρος Τρώας ηθοποιός Τέμεσσος
Τραγουδάει τον ύστατο ελληνικό ύμνο
Και ρίχνεται πρώτος ζωντανός
Στη μεγάλη φωτιά


Συγγραφέας: Μάνος Λαμπράκης
Ερμηνεύει η Εύα Κοταμανίδου.
Ακούγεται το “Valse triste” του Jean Sibelius