Το Σχέδιο για Φαίδρα είναι το τρίτο μέρος της τριλογίας Σχέδιο για Ηλέκτρα-Σχέδιο για Ιφιγένεια-Σχέδιο για Φαίδρα (Εκδόσεις «Διάττων»). Όπως και στην περίπτωση των δύο προηγούμενων έργων του αρχαιόθεμου τριπτύχου, ο Βέλτσος μεταγράφει τον Ευριπίδη στα καθ’ ημάς. Ακολουθώντας τη Μαρίνα Τσβετάγιεβα, το Σχέδιο για Φαίδρα «σχολιάζει» ένα κομβικό στίχο του έργου Φαίδρα της μεγάλης ποιήτριας: «Εγώ της έβαλα πειθώ. Το σχέδιο, δικό μου!»

Το μεταδραματικό αυτό σχέδιο του Γιώργου Βέλτσου μπολιάζει με διαδικασίες προσθήκης και στρατηγικές πολλαπλασιασμού όλες τις Φαίδρες, εντοπίζοντας στην επαναληπτικότητα της γλώσσας τον «στόχο» του μεταδραματικού θεάτρου: να λειτουργεί συνεχώς σε νέα συμφραζόμενα παντρεύοντας νεωτερικότητα και αρχαιότητα.

ΦΑΙΔΡΑ

Δύσκολα επιμένουμε, Ιππόλυτε

Κι όταν σε αποκτήσω

δύσκολα, δύσκολα θα σε αποχωριστώ

Έμεινα σιωπηλή

Τώρα όμως μιλώ

Σηκώνω τη φωνή

Τον έρωτα υψώνω

Να καταλάβω εγώ, λέγοντας «έρωτα», πρώτα

τι εννοώ

Δεν σ’αντικαθιστώ με δάκρυα

Και στο κατώφλι του ανακτόρου, αρχίζω να εξιστορώ στεντόρεια το αίτημα της Φαίδρας

Ο χθεσινός μου ενδοιασμός έγινε απόφαση

Ναι, (σ’)αγαπώ

αφού το ρήμα δεν δύναμαι απευθείας να το πω

Κι ό,τι θεωρούσα ίδιον μητριάς

το έκοψα σαν τον μαστό της διώκτριας Αφροδίτης.

Είχα μια έκλαμψη όταν σε πρωτοείδα:

πρώτα το βλέμμα που σκόνταψε στο πρόσωπο

-το βλέμμα σου ήταν που φώτισε τη λάμψη του έρωτα μου

στη μοναξιά μου, στη νύχτα μου, ή μήπως η φωνή;-

Συγγραφέας: Γιώργος Βέλτσος
Σκηνοθεσία: Μάνια Παπαδημητρίου
Ερμηνεύουν: Κώστας Βασαρδάνης,Ηλέκτρα Νικολούζου
Κοντραμπάσο: Βασίλης Παπαβασιλείου