Τέσσερις νέοι (δύο αγόρια και δύο κορίτσια 17-18 χρονών) που κάνουν skate σ’ ένα ειδικά διαμορφωμένο πάρκο, γνωρίζονται με τον Ασλάν, έναν πρόσφυγα που ξέρει κι εκείνος skate και μάλιστα καλύτερα από αυτούς. Ο Ασλάν μαθαίνει δύσκολες φιγούρες σ’ έναν από τους νεαρούς, κρυφά αρχικά, με αντάλλαγμα λίγα ευρώ και ένα πρωινό. Η γνωριμία όλων παιδιών με τον Ασλάν γίνεται αφορμή για να καταλάβουν ότι εκτός από την ελευθερία που νιώθουν στη σανίδα του skate, τους ενώνουν και οι λόγοι για τους οποίους νιώθουν ξεριζωμένοι, ο καθένας από κάτι εντελώς διαφορετικό.

ΣΚΙΟΥΡΟΣ: Είπαμε θα μου μάθεις κάποια κόλπα. Πέντε, δέκα φιγούρες. Ως εκεί. Δεν θέλω πολλά πολλά. Εσύ δεν έχεις ούτε δικό σου σκέιτ. Ίσως να είχες στη χώρα σου. Αυτή όμως δεν είναι η χώρα σου. Inroad healflip, έχω σπάσει δυο κόκκαλα προσπαθώντας να το μάθω. Δε με νοιάζει όμως. Κάθε μέρα ερχόμουν εδώ και το δοκίμαζα, και πριν από σένα. Θέλεις να το κάνεις εσύ; Πού βάζεις δύναμη, πίσω στο πόδι ή μπροστά; Όχι, δεν έχω ανάγκη να μου δείχνει ένας πρόσφυγας τι να κάνω, κάποιος που δεν έχει σπίτι. Ας καθόσουν στη χώρα σου να πολεμήσεις. Κάπου θα φταις κι εσύ. Δεν μπορεί.

Κείμενο: Δώρα Τσόγια
Σκηνοθεσία: Εμμανουήλ Κοντός
Ερμηνεία: Μάρκος Αντύπας, Ρούντι Μοχάμεντ, Ιωάννα Ντερβισι, Μάγδα Σπυράτου, Αναστασία Φράγκου