Ο Ευριπίδης μένει στο κτήμα του στην Σαλαμίνα μαζί με τον δούλο του Δάο. Εκεί τον επισκέπτονται συχνά η Σελάνα, Αθηναία εταίρα, και ο Αντισθένης, μαθητής του Σωκράτη και μετέπειτα ιδρυτής της Κυνικής Σχολής Φιλοσοφίας.  Στις μεταξύ τους συζητήσεις σχολιάζονται με κριτική, ειρωνική και φιλοσοφική διάθεση πρόσωπα, γεγονότα και όλη η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στην Αθήνα προς το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου και μετά από αυτόν, όταν η Αθηναϊκή συμμαχία έχει ηττηθεί.

ΣΕΛΑΝΑ: Πριν λίγο, καθώς ανηφόριζα από την παραλία, δίπλα στην στέρνα, στάθηκα γιατί τον αισθάνθηκα …ήταν ο Ευριπίδης …

Μην φοβάσαι, µου λέει, έρχομαι κάπου – κάπου.

Θέλω να σε ρωτήσω, ο Σωκράτης… ρωτούσε για µένα; …έφυγα και δεν τον είδα… μέσα στον πανικό… δεν πρόλαβα… πάντως εκεί που βρίσκοµαι δεν ήρθε ο ίσκιος του µήτε η ψυχή του…

Σε αισθάνοµαι, κομπιάζεις… ήρθε τελικά ο Σωκράτης;

Πού να έρθει… έπρεπε να τον είχες δει…

Εσύ, έφυγες σαν κυνηγημένος… κι έπειτα διαλυθήκαµε όλοι μαζί…

Δεν άκουσες τίποτε… εκεί στο λιβάδι µε τις παπαρούνες…

Τον ρωτώ

Τον δίκασαν , τον φαρμάκωσε η πολιτεία!

……..

Τα νέα δεν φτάνουν, δεν έρχονται γρήγορα μέχρι εκεί… µου απαντά…

Και εσύ, πώς έρχεσαι από το Εκεί; ..τον ερωτώ αγριεμένη…

Δεν ακούω, δεν ακούω… το επαναλάμβανε… ο ήχος ξεθωριάζει… μαζί και το φως

Πρόλαβε να πει…

Ο Σωκράτης ςςς, ο Σωκράτης ςς …

Και χάθηκε η εντύπωση φίλοι µου… η αίσθηση του, µε ένα συρικτικό σίγμα…

Συγγραφέας: Χριστόφορος Χριστοφής
Σκηνοθέτης: Νίκος Χατζηπαπάς
Σχεδιασμός φωτισμού: Ζωή Μολυβδά – Φαμέλη
Βοηθός σκηνοθέτη: Θεώνη Ριντ
Ερμηνεύουν: Δημήτρης Πετρόπουλος (Ευριπίδης), Δημήτρης Μαύρος (Δάος), Βερόνικα Αργέντζη (Σελάνα), Γιάννης Λασπιάς (Αντισθένης)
Μουσικός επί σκηνής: Νίκος Ξανθούλης
Χριστόφορος Χριστοφής